Kim był św. Franciszek?
Święty Franciszek z Asyżu był włoskim chrześcijaninem, który pragnął żyć Ewangelią w sposób prosty i konkretny. Urodził się w zamożnej rodzinie, marzył o zostaniu rycerzem i wziął udział w wojnie. Po długiej wewnętrznej przemianie wybrał życie pośród ubogich, opiekę nad chorymi i głoszenie pokoju.
Nie planował stworzyć wielkiej organizacji. Chciał naśladować Jezusa. Inni ludzie zobaczyli, jak żyje, i poprosili, aby mogli do niego dołączyć. Tak zaczęła się wspólnota Braci Mniejszych.
Dlaczego nadal jest ważny?
Franciszek łączył sprawy, które wielu ludzi zwykło rozdzielać: modlitwę i pracę, miłość do Boga i troskę o przyrodę, wiarę i spotkanie z osobami myślącymi inaczej.
Nazywał stworzenia braćmi i siostrami. Nie dlatego, że uważał naturę za Boga, lecz dlatego, że wiedział, iż wszyscy otrzymujemy istnienie od tego samego Stwórcy.
Jego życie wciąż stawia pytania bardzo ważne także dzisiaj: jak wielu rzeczy naprawdę potrzebujemy? Jak budować pokój, nie uciekając od prawdy? Co się zmienia, kiedy przestajemy traktować ludzi i stworzenia jak przedmioty?
Najważniejsze wydarzenia
- Urodził się w Asyżu około 1181 lub 1182 roku.
- Walczył w wojnie między Asyżem a Perugią i trafił do niewoli.
- Przeszedł stopniowe nawrócenie, kształtowane przez spotkania z ludźmi chorymi i ubogimi.
- Modlił się w kaplicy San Damiano i pracował przy jej odbudowie.
- Około 1208 roku dołączyli do niego pierwsi towarzysze.
- W 1219 roku spotkał w Egipcie sułtana al-Malika al-Kamila.
- W 1223 roku świętował Boże Narodzenie w Greccio przy żywej szopce.
- Pod koniec życia ułożył Pieśń stworzeń.
- Zmarł 3 października 1226 roku w pobliżu Porcjunkuli.
Słowo, które streszcza jego drogę
Braterstwo. Dla Franciszka nikt nie idzie sam. Drugi człowiek staje się bratem lub siostrą. Woda staje się siostrą. Ubogi przestaje być odległym problemem. Nawet cierpieniu można stawić czoła razem z innymi.
Franciszek nie był doskonały. Był człowiekiem, który uczył się zaczynać od nowa — i uczynił z takiego rozpoczynania drogę dla wielu innych.