Gdy choruje ktoś, kogo kochamy, chcemy natychmiast coś zrobić. Możemy przynieść wodę, poszukać lekarstwa lub towarzyszyć podczas wizyty. Możemy też odczuwać lęk, bo nie mamy kontroli nad tym, co się wydarzy. Modlitwa jest miejscem, w którym miłość i lęk mogą razem odpocząć.
Dobrze jest modlić się o uzdrowienie. Jezus z miłosierdziem przyjmował chorych. Jednocześnie choroba nie oznacza braku wiary, kary Boga ani winy cierpiącego. Nawet najszczersza modlitwa nie gwarantuje uzdrowienia w sposób i w czasie, jakiego pragniemy.
Dlatego wiara i troska idą razem. Lekarze, pielęgniarki, psychologowie, fizjoterapeuci, lekarstwa i terapie mogą być częścią odpowiedzi Boga. W nagłym przypadku natychmiast szukaj profesjonalnej pomocy. Ta modlitwa towarzyszy opiece; nigdy jej nie zastępuje.
Skąd pochodzi ta modlitwa?
To oryginalna modlitwa Portalu São Francisco, a nie tekst św. Franciszka. Wyrasta ze współczucia Jezusa dla chorych, modlitwy wspólnoty chrześcijańskiej i franciszkańskiej troski o bezbronnych.
Franciszek przechodził okresy choroby i zakończył życie z bardzo osłabionym ciałem. W Regule prosił braci, by podczas choroby troszczyli się o siebie tak, jak sami chcieliby być otoczeni troską. Braterstwo nie było dla niego piękną ideą: stawało się podaną wodą, wierną obecnością i pokorną służbą.
Modlitwa za osobę chorą
Jezu pełen współczucia,
stawiam przed Tobą
chorą osobę, którą kocham.
Znasz jej imię,
zmęczone ciało,
lęki, których być może nikt nie słyszy,
i odwagę ukrytą w każdym nowym dniu.
Zbliż się ze swoją czułością.
Daj ulgę w bólu,
odpoczynek w nocy,
nadzieję sercu
i, jeśli to możliwe, łaskę uzdrowienia.
Błogosław badających rozpoznanie,
przygotowujących leczenie,
podających lekarstwo,
zmieniających pościel
i trzymających dłoń w ciszy.
Daj mądrość pracownikom ochrony zdrowia,
cierpliwość rodzinie
i siłę opiekującym się niemal bez odpoczynku.
Uwolnij nas od słów, które obwiniają.
Niech nikt nie mówi, że zabrakło wiary,
gdy choroba pozostaje.
Niech nikt nie traktuje tej osoby
tak, jakby była tylko problemem.
Naucz mnie pytać: „Jak mogę pomóc?”
i szanować odpowiedź.
Gdy nie wiem, co powiedzieć,
uczyń moją obecność małym domem.
Gdy przychodzi lęk,
przypominaj, że nie jesteśmy sami.
Jezu, lekarzu ciał i dusz,
towarzysz każdej decyzji,
podtrzymuj nas w niepewności
i zachowaj żywą godność cierpiącego.
W Twoje ręce składamy ten dzień,
krok po kroku.
Amen.
Oryginalna modlitwa Portalu São Francisco, inspirowana Ewangelią i franciszkańską troską.
Jak modlić się tą modlitwą
Jeśli chory sobie tego życzy, módl się obok niego i zapytaj, zanim weźmiesz go za rękę. Szanowanie jego ciała i zmęczenia także jest czynem miłości. Przeczytaj tylko kilka linijek; nie musisz kończyć. Minuta modlitwy może być pełna.
Potem zmień modlitwę w praktyczne pytanie: czy trzeba przynieść wodę, przygotować jedzenie, umówić wizytę, przypomnieć o wyznaczonej porze albo pozwolić choremu spać? Jeśli jesteś dzieckiem, nie bierz sam odpowiedzialności za opiekę medyczną. Poproś o pomoc odpowiedzialnego dorosłego.
W poważnej chorobie rodzina może poprosić kapłana o wizytę i porozmawiać o namaszczeniu chorych. Sakrament ten nie jest przeznaczony wyłącznie na ostatnie chwile życia: daje pocieszenie i duchową siłę ludziom mierzącym się z ciężką chorobą. Nadal przestrzegaj zaleceń zespołu medycznego.
Obecność przy łóżku
Na obrazie jedna osoba podaje wodę, druga trwa na modlitwie, a chory przyjmuje opiekę. Nikt nie urządza przedstawienia. Światło łagodnie wpada przez łuk. Tak często działa miłość: z umiejętnością, łagodnością i wytrwałością.
W Ewangelii Jezus nie sprowadza ludzi do ich choroby. Pyta, słucha, zbliża się i przywraca godność. Kościół stara się kontynuować tę misję poprzez modlitwę i opiekę. Katechizm przedstawia je razem: nie jako rywalki, lecz towarzyszki.
Możesz nie potrafić usunąć choroby ukochanej osoby. Możesz jednak pomóc, by nie mierzyła się ze wszystkim samotnie. Wiadomość, posiłek, zaplanowana wizyta, podwiezienie lub uszanowanie ciszy mogą stać się znakami miłości.
A jeśli to ty chorujesz, pamiętaj: potrzeba pomocy nie umniejsza twojej wartości. Jesteś kimś znacznie większym niż badania, objawy i ograniczenia. Twoje imię pozostaje w sercu Boga.