Czasem trudno patrzeć na krzyż. Przypomina, że Jezus cierpiał i że nadal istnieją ludzie zranieni, opuszczeni lub traktowani niesprawiedliwie. Chrześcijański krzyż nie został jednak postawiony przed nami, by czynić z bólu widowisko. Pokazuje, jak daleko sięga miłość Jezusa: nie uciekł od cierpiących, nie odpowiedział na przemoc większą przemocą i nie przestał kochać.
Modlitwa przed krzyżem nie oznacza szukania cierpienia ani godzenia się, by ktoś nas krzywdził. Jezus uzdrawiał, karmił, przyjmował i przywracał godność. Krzyż oskarża zło raniące niewinnych i objawia miłość, która pozostaje wierna. Kontemplacja uczy więc jednocześnie nie opuszczać cierpiących i nie czynić z własnego bólu broni przeciw innym.
Możesz modlić się przed krucyfiksem, prostym krzyżem albo tylko wyobrazić sobie jego dwie kreski. Nie musisz odczuwać niczego szczególnego. Samo pozostanie przez kilka minut może już być modlitwą.
Skąd pochodzi ta droga?
Franciszek modlił się przed krzyżem z San Damiano w przełomowej chwili młodości. Tradycja franciszkańska łączy to spotkanie z wezwaniem do odbudowania Kościoła. Zakon Braci Mniejszych zachowuje autentyczną Modlitwę przed krzyżem z San Damiano, w której Franciszek prosi o światło w ciemności serca, wiarę, nadzieję, miłość, mądrość i poznanie, aby wypełnić wolę Boga.
Ta strona nie powtarza owej modlitwy, która ma własny rozdział na portalu. Proponujemy inną praktykę: trwanie przed krzyżem, patrzenie, rozmowę z Jezusem i słuchanie w ciszy. Poniższa modlitwa jest oryginalną modlitwą Portalu São Francisco. Inspirują ją Ewangelie, autentyczna modlitwa Franciszka i duchowość franciszkańska, lecz nie wolno przypisywać jej świętemu.
Jezus zaprasza uczniów, by wzięli krzyż i poszli za Nim. Nie oznacza to ukrywania krzywdy ani znoszenia przemocy bez szukania pomocy. Naśladować Jezusa to odrzucić egoizm i wybrać odważną miłość. Wobec zagrożenia, napaści lub wykorzystania odejście i szukanie bezpiecznej osoby także chroni życie kochane przez Boga.
Modlitwa trwania przed krzyżem
Jezu,
trwam przed Twoim krzyżem,
nie potrzebując wszystkiego wyjaśnić.
Znasz ból, który widać,
i ból, którego nikt nie dostrzega.
Widzę Twoje otwarte ramiona
i pamiętam:
Twoja miłość nie zamyka drzwi.
Widzę ciężkie drewno
i powierzam Ci ciężar,
którego nie mogę nieść sam.
Widzę Twoją twarz
i przypominam sobie każdą zranioną twarz:
głodnych,
przestraszonych,
odrzuconych,
płaczących w ukryciu.
Nie pozwól mi przejść obok,
gdy mogę okazać troskę.
I nie pozwól mi
nazywać przemocy miłością
ani milczenia pokojem.
Daj odwagę prosić o pomoc,
bronić życia
i łagodnie mówić prawdę.
Gdy serce chce uciec,
naucz mnie trwać z Tobą.
Gdy chcę oddać zranieniem za zranienie,
zakończ we mnie drogę zemsty.
Gdy nie wiem, co robić,
zapal małe światło:
następny dobry czyn,
następne prawdziwe słowo,
następny możliwy krok.
Jezu ukrzyżowany i zmartwychwstały,
zachowaj mnie w swojej miłości
i uczyń towarzyszem
tych, którzy są sami.
Amen.
Oryginalna modlitwa Portalu São Francisco, inspirowana Ewangelią i franciszkańską kontemplacją krzyża.
Jak modlić się przed krzyżem
Usiądź w wygodnej odległości. Nie musisz klęczeć ani utrzymywać pozycji powodującej ból. Oprzyj stopy na podłodze i oddychaj powoli. Najpierw spójrz na cały krzyż. Zauważ kreskę pionową, poziomą i przestrzeń wokół.
Najpierw powiedz: „Jezu, jesteś tutaj”. Nie szukaj pięknych myśli. Po prostu trwaj. Jeśli uwaga odejdzie, wróć bez surowości wobec siebie.
Potem powiedz Jezusowi jedną prawdę. Może to być wdzięczność, lęk, zmęczenie, gniew albo zagubienie. Użyj prostych słów: „To boli”, „Jeszcze nie potrafię przebaczyć” albo „Dziękuję, że mnie nie opuszczasz”. Prawda także jest modlitwą.
Następnie spójrz na otwarte ramiona Chrystusa i pomyśl o kimś potrzebującym obecności. Zapytaj: „Jaką troskę mogą ofiarować moje ręce?” Może to być słuchanie, wizyta, telefon, podzielenie się jedzeniem albo szukanie odpowiedzialnej pomocy.
Zakończ dwiema minutami ciszy. Jeśli obrazy krzyża budzą trudne wspomnienia lub silny lęk, przerwij i porozmawiaj z zaufanym dorosłym, krewnym, nauczycielem, kapłanem lub specjalistą. Modlitwa może towarzyszyć opiece, lecz nie zastępuje ochrony, leczenia ani praktycznej pomocy.
Krzyż jako miejsce, gdzie nikt nie zostaje opuszczony
Wyobraź sobie niemal ciemną kaplicę. W ścianie jest pęknięcie i pali się mała lampa. Ktoś wchodzi z pytaniami, których nie można zmieścić w jednym zdaniu. Nie znajduje łatwego wyjaśnienia. Znajduje Jezusa z otwartymi ramionami.
Nie każdy ból ma natychmiastową odpowiedź. Czasem pierwszą postacią miłości jest trwać blisko: usiąść obok, słuchać i nie przyspieszać łez. Tak wierni pozostali blisko Jezusa podczas Męki. Tak Jezus pozostaje blisko ludzkości.
Krzyż nie pozwala też uznać cierpienia za nieistotne. Skoro Bóg wszedł tak głęboko w ludzki ból, żadnej rany nie wolno traktować z pogardą. Dziecko prześladowane przez rówieśników, rodzina bez jedzenia, chory i narody dotknięte wojną nie są odległymi liczbami. Każdy ma twarz.
Kontemplacja krzyża posyła nas ku tym twarzom. Nie po to, by rozwiązać wszystko samemu, lecz by nie zgodzić się na opuszczenie kogokolwiek. Przed krzyżem z San Damiano Franciszek usłyszał wezwanie do odbudowy. My także możemy wyjść z modlitwy z małym kamieniem w dłoni: czynem sprawiedliwości, prośbą o przebaczenie, wizytą, odpowiedzialnym zgłoszeniem zła, kawałkiem świata naprawionym miłością.